ทุติยคาถาย อยํ สงฺเขปตฺโถ "ภิกฺขเว ยถา ภทฺโร อสฺโส ปมาทมาคมฺม กสาย นิวิฏฺโฐ `อหมฺปิ นาม กสาย ปหโตติ อปรภาเค อาตปฺปํ กโรติ; เอวํ ตุมฺเหปิ อาตาปิโน สํเวคิโน ภวถ; เอวํภูตา โลกิยโลกุตฺตราย ทุวิธาย สทฺธาย จ จตุปาริสุทฺธิสีเลน จ กายิกเจตสิกวิริเยน จ อฏฺฐสมาปตฺติสมาธินา จ การณาการณ- ชานนลกฺขเณน จ ธมฺมวินิจฺฉเยน สมนฺนาคตา หุตฺวา ติสฺสนฺนํ วา อฏฺฐนฺนํ วา วิชฺชานํ ปญฺจทสนฺนญฺจ จรณานํ สมฺปตฺติยา สมฺปนฺน- วิชฺชาจรณา อุปฏฺฐิตสฺสติตาย ปฏิสฺสตา หุตฺวา อิทํ อนปฺปกํ วฏฺฏทุกฺขํ ปชหิสฺสถาติ.

เทสนาวสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีนิ ปาปุณึสูติ.

ปิโลติกตฺเถรวตฺถุ.