ตสฺสตฺโถ "ภคินิ อิทํ ตว สรีรสงฺขาตํ รูปํ มหลฺลกภาเวน ปริชิณฺณํ, ตญฺจ โข สพฺพโรคานํ นิวาสนฏฺฐานตฺเถน โรคนิทฺธํ; ยถา โข ปน ตรุโณปิ สิคาโล "ชรสิคาโลติ วุจฺจติ, ตรุณาปิ คโฬจีลตา "ปูติลตาติ วุจฺจติ; เอวํ ตทหุชาตํ สุวณฺณวณฺณมฺปิ สมานํ นิจฺจํ ปคฺฆรณตฺเถน ปูติกายํ ปภงฺคุณํ. โส เอโส ปูติโก สมาโน ตว เทโห `ภิชฺชติ น จิรสฺเสว ภิชฺชิสฺสตีติ เวทิตพฺโพ. กึการณา? มรณนฺตํ หิ ชีวิตํ: ยสฺมา สพฺพสตฺตานํ ชีวิตํ มรณปริโยสานเมวาติ วุตฺตํ โหติ.

เทสนาวสาเน เถรี โสตาปตฺติผลํ ปตฺตา. มหาชนสฺสาปิ สาตฺถิกา เทสนา อโหสีติ.

อุตฺตรตฺเถรีวตฺถุ.

๔. อธิมานิกภิกฺขุวตฺถุ. (๑๒๑)