ตสฺสตฺโถ "ยเถว หิ ปุพฺพณฺณาปรณฺณาทีนํ โอทหนตฺถาย กฏฺฐานิ อุสฺสาเปตฺวา วลฺลีหิ พนฺธิตฺวา มตฺติกาย ลิมฺปิตฺวา นครสงฺขาตํ พหิทฺธา เคหํ ถโรนฺติ; เอวมิทํ อชฺฌตฺติกํปิ ตีณิ อฏฺฐิสตานิ อุสฺสาเปตฺวา นหารุวินทฺธํ มํสโลหิตเลปนํ ตจปฏิจฺฉนฺนํ ชีรณลกฺขณาย ชราย มรณลกฺขณสฺส มจฺจุโน อาโรหสมฺปทาทีนิ ปฏิจฺจ มชฺชนลกฺขณสฺส มานสฺส สุกตกรณวินาสนลกฺขณสฺส มกฺขสฺส จ โอทหนตฺถาย นครํ กตํ. เอวรูโปเอว หิ เอตฺถ กายิกเจตสิโก อาพาโธ โอทหิโต, อิโต อุทฺธํ กิญฺจิ คยฺหุปคํ นตฺถีติ.

เทสนาวสาเน เถรี อรหตฺตํ ปาปุณิ. มหาชนสฺส สาตฺถิกา ธมฺมเทสนา อโหสีติ.

รูปนนฺทตฺเถรีวตฺถุ.

๖. มลฺลิกาเทวีวตฺถุ. (๑๒๓)

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ชราวรรค”