"ชีรนฺติ เว ราชรถา สุจิตฺตาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต มลฺลิกํ เทวึ อารพฺภ กเถสิ.

สา กิร เอกทิวสํ นหานโกฏฺฐกํ ปวิฏฺฐา มุขํ โธวิตฺวา โอนตสรีรา ชงฺฆา โธวิตุํ อารภิ. ตาย จ สทฺธึเยว ปวิฏฺโฐ เอโก วลฺลภสุนโข อตฺถิ. โส ตํ ตถา โอนตํ ทิสฺวา อสทฺธมฺมสนฺถวํ กาตุํ อารภิ. สา ตสฺส ๑- ผสฺสํ สาทิยนฺตี อฏฺฐาสิ. ราชา อุปริปาสาเท วาตปาเนน โอโลเกนฺโต ตํ ทิสฺวา ตโต อาคตกาเล "นสฺส วสลิ, กสฺมา เอวรูปมกาสีติ อาห. "กึ มยา กตํ เทวาติ. "สุนเขน สทฺธึ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ชราวรรค”