"อตีตสฺมึ หิ "อนุตีรจารี จ คมฺภีรจารี จาติ เทฺว อุทฺทา มหนฺตํ โรหิตมจฺฉํ ลภิตฺวา "มยฺหํ สีสํ โหตุ, ตว นงฺคุฏฺฐนฺติ วิวาทาปนฺนา ภาเชตุํ อสกฺโกนฺตา เอกํ สิคาลํ ทิสฺวา อาหํสุ "มาตุล อิมํ โน ภาเชตฺวา เทหีติ. "อหํ รญฺญา วินิจฺฉยฏฺฐาเน ฐปิโต, ตตฺถ จิรํ นิสีทิตฺวา ชงฺฆวิหารตฺถาย อาคโตมฺหิ, อิทานิ เม โอกาโส นตฺถีติ. "มาตุล มา เอวํ กโรถ, ภาเชตฺวาเอว โน เทถาติ. "มม วจเน ฐสฺสถาติ. "ฐสฺสาม มาตุลาติ. "เตนหิ สาธูติ โส สีสํ ฉินฺทิตฺวา เอกมนฺเต อกาสิ, นงฺคุฏฺฐํ เอกมนฺเต; กตฺวา จ ปน "ตาตา เยน โว อนุตีเร จริตํ, โส

@๒. ม. มหคฺฆํ กมฺพลํ. นงฺคุฏฺฐํ คณฺหาตุ; เยน คมฺภีเร จริตํ, ตสฺส สีสํ โหตุ; อยํ ปน มชฺฌิโม ขณฺโฑ มม วินิจฺฉยธมฺเม ฐิตสฺส ภวิสฺสตีติ เต สญฺญาเปนฺโต

"อนุตีรจาริโน นงฺคุฏฺฐํ, สีสํ คมฺภีรจาริโน,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อัตตวรรค”