อถายํ มชฺฌิโม ขณฺโฑ ธมฺมฏฺฐสฺส ภวิสฺสตีติ ๑- อิมํ คาถํ วตฺวา มชฺฌิมขณฺฑํ อาทาย ปกฺกามิ. เตปิ วิปฺปฏิสาริโน ตํ โอโลเกตฺวา อฏฺฐํสุ.

สตฺถา อิมํ อตีตํ ทสฺเสตฺวา "เอวเมส อตีเตปิ ตุมฺเห วิปฺปฏิสาริโน อกาสิเยวาติ เต ภิกฺขู สญฺญาเปตฺวา อุปนนฺทํ ครหนฺโต "ภิกฺขเว ปรํ โอวทนฺเตน นาม ปฐมเมว อตฺตา ปฏิรูเป ปติฏฺฐาเปตพฺโพติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"อตฺตานเมว ปฐมํ ปฏิรูเป นิเวสเย,

อถญฺญมนุสาเสยฺย, น กิลิสฺเสยฺย ปณฺฑิโตติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อัตตวรรค”