ตตฺถ "ปฏิรูเป นิเวสเยติ: อนุจฺฉวิเก คุเณ ปติฏฺฐาเปยฺย. อิทํ วุตฺตํ โหติ "โย อปฺปิจฺฉตาทิคุเณหิ วา อริยวํสปฺปฏิปทาทีหิ วา ปรํ อนุสาสิตุกาโม, โส อตฺตานเมว ปฐมํ ตสฺมึ คุเณ ปติฏฺฐาเปยฺย; เอวํ ปติฏฺฐาเปตฺวา อถญฺญํ เตหิ คุเณหิ อนุสาเสยฺย. อตฺตานํ หิ ตตฺถ อนิเวเสตฺวา เกวลํ ปรเมว อนุสาสมาโน ปรโต นินฺทํ ลภิตฺวา กิลิสฺสติ นาม. ตตฺถ อตฺตานํ นิเวเสตฺวา อนุสาสมาโน ปรโต ปสํสํ ลภติ; ตสฺมา น กิลิสฺสติ นาม. เอวํ กโรนฺโต

เทสนาวสาเน เต เทฺว ภิกฺขู โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหึสุ. มหาชนสฺสาปิ สาตฺถิกา เทสนา อโหสีติ.

อุปนนฺทสกฺยปุตฺตวตฺถุ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อัตตวรรค”