๓. ปธานิกติสฺสตฺเถรวตฺถุ. (๑๒๙)

"อตฺตานญฺเจติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต ปธานิกติสฺสตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

โส กิร สตฺถุ สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา ปญฺจสเต ภิกฺขู อาทาย อรญฺเญ วสฺสํ อุปคนฺตฺวา "อาวุโส ธรมานกพุทฺธสฺส โว สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คหิตํ, อปฺปมตฺตา สมณธมฺมํ กโรถาติ โอวทิตฺวา สยํ คนฺตฺวา นิปชฺชิตฺวา สุปติ. เต ภิกฺขู ปฐมยาเม จงฺกมิตฺวา มชฺฌิมยาเม วิหารํ ปวิสนฺติ. โส นิทฺทายิตฺวา ปพุทฺธกาเล เตสํ สนฺติกํ คนฺตฺวา "กึ ตุมฺเห `นิปชฺชิตฺวา นิทฺทายิสฺสามาติ อาคตา? สีฆํ นิกฺขมิตฺวา สมณธมฺมํ กโรถาติ วตฺวา สยํ คนฺตฺวา ตเถว สุปติ. อิตเร มชฺฌิมยาเม พหิ จงฺกมิตฺวา ปจฺฉิมยาเม วิหารํ ปวิสนฺติ. โส ปุนปิ ปพุชฺฌิตฺวา เตสํ สนฺติกํ คนฺตฺวา เต วิหารา นีหริตฺวา สยํ ปุน คนฺตฺวา สุปเตว. ตสฺมึ นิจฺจกาลํ เอวํ กโรนฺเต, เต ภิกฺขู สชฺฌายํ วา กมฺมฏฺฐานํ วา มนสิกาตุํ นาสกฺขึสุ. จิตฺตํ อญฺญถตฺตํ อคมาสิ. เต "อมฺหากํ อาจริโย อติวิย อารทฺธวิริโย, ปริคฺคณฺหิสฺสาม นนฺติ ปริคฺคณฺหนฺตา ตสฺส กิริยํ ทิสฺวา "นฏฺฐมฺหาวุโส, อาจริโย โน ตุจฺฉรวํ รวตีติ วทึสุ. เตสํ อติวิย กิลมนฺตานํ เอกภิกฺขุปิ วิเสสํ นิพฺพตฺเตตุํ นาสกฺขิ. เต วุตฺถวสฺสา สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา สตฺถารา กตปฺปฏิสนฺถารา "กึ ภิกฺขเว อปฺปมตฺตา หุตฺวา สมณธมฺมํ กริตฺถาติ ปุจฺฉิตา ตมตฺถํ อาโรเจสุํ. สตฺถา "น ภิกฺขเว อิทาเนว, ปุพฺเพเปส ตุมฺหากํ อนฺตรายมกาสิเยวาติ วตฺวา เตหิ ยาจิโต

"อมาตาปิตุสํวฑฺโฒ อนาจริยกุเล วสํ