"อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต กุมารกสฺสปตฺเถรสฺส มาตรํ อารพฺภ กเถสิ.

สา กิร ราชคหนคเร เสฏฺฐิธีตา วิญฺญุตํ ปตฺตกาลโต ปฏฺฐาย ปพฺพชฺชํ ยาจิ, ปุนปฺปุนํ ยาจมานาปิ มาตาปิตูนํ สนฺติกา ปพฺพชฺชํ อลภิตฺวา วยปฺปตฺตา ปติกุลํ คนฺตฺวา ปติเทวตา หุตฺวา อคารํ อชฺฌาวสิ. อถสฺสา น จิรสฺเสว กุจฺฉิสฺมึ คพฺโภ ปติฏฺฐหิ. สา ปนสฺส ปติฏฺฐิตภาวํ อชานิตฺวาว สามิกํ อาราเธตฺวา ปพฺพชฺชํ ยาจิ. อถ นํ โส มหนฺเตน สกฺกาเรน ภิกฺขุนีอุปสฺสยํ เนตฺวา อชานนฺโต เทวทตฺตปกฺขิกานํ ภิกฺขุนีนํ สนฺติเก ปพฺพาเชสิ. อปเรน สมเยน ตสฺสา คพฺภินีภาวํ ญตฺวา ตาหิ "กึ อิทนฺติ ปุฏฺฐา ๑- "นาหํ อยฺเย ชานามิ `กิเมตํ,' สีลํ ปน เม อโรคเมวาติ [อาห]. ภิกฺขุนิโย ตํ เทวทตฺตสฺส สนฺติกํ เนตฺวา "อยํ ภิกฺขุนี

อเถกทิวสํ ราชา ภิกฺขุนีอุปสฺสยสมีเป คจฺฉนฺโต ทารกสทฺทํ สุตฺวา "กึ อิทนฺติ ปุจฺฉิตฺวา, "เทว เอติสฺสา ภิกฺขุนิยา ปุตฺโต ชาโต, ตสฺเสส สทฺโทติ วุตฺเต, ตํ กุมารํ อตฺตโน ฆรํ เนตฺวา