๘. กาลตฺเถรวตฺถุ. (๑๓๔)

"โย สาสนนฺติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต กาลตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

สาวตฺถิยํ กิเรกา อิตฺถี มาตุฏฺฐาเน ฐตฺวา ตํ เถรํ อุปฏฺฐหติ. ตสฺสา ปฏิวิสฺสกเคเห มนุสฺสา สตฺถุ สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา เคหํ อาคนฺตฺวา "อโห พุทฺธา นาม อจฺฉริยา, อโห ธมฺมเทสนา มธุราติ ปสํสนฺติ. สา [อิตฺถี] เตสํ กถํ สุตฺวา "ภนฺเต อหํปิ สตฺถุ ธมฺมเทสนํ โสตุกามาติ ตสฺส อาโรเจสิ. โส "มา ตตฺถ คจฺฉีติ ตํ นิวาเรสิ. สา ปุนทิวเสปิ ยาจมานา ยาวตติยํ เตน นิวาริยมานาปิ โสตุกามาว อโหสิ. "กสฺมา ปน โส ตํ นิวาเรสีติ. "เอวํ กิรสฺส อโหสิ `สตฺถุ สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา มยิ ภิชฺชิสฺสตีติ. สา เอกทิวสํ ปาโตว ภุตฺตปาตราสา อุโปสถํ สมาทยิตฺวา "อมฺม สาธุกํ อยฺยํ ปริวิเสยฺยาสีติ ธีตรํ อาณาเปตฺวา วิหารํ อคมาสิ. ธีตาปิสฺสา ตํ [ภิกฺขุํ] อาคตกาเล สมฺมา ปริวิสิตฺวา "กหํ มหาอุปาสิกาติ วุตฺตา "ธมฺมสฺสวนาย วิหารํ คตาติ อาห. โส ตํ สุตฺวาว กุจฺฉิยํ อุฏฺฐิเตน ฑาเหน สนฺตปฺปมาโน "อิทานิ สา มยิ ภินฺนาติ เวเคน คนฺตฺวา สตฺถุ สนฺติเก ธมฺมํ สุณมานํ ทิสฺวา สตฺถารํ อาห "ภนฺเต อยํ อิตฺถี ทนฺธา สุขุมํ ธมฺมกถํ น ชานาติ, อิมิสฺสา ขนฺธาทิปฺปฏิสํยุตฺตํ สุขุมํ ธมฺมกถํ อกเถตฺวา ทานกถํ วา สีลกถํ วา กเถตุํ วฏฺฏตีติ. สตฺถา ตสฺส อชฺฌาสยํ วิทิตฺวา "ตฺวํ ทุปฺปญฺโญ ปาปิกํ ทิฏฺฐึ นิสฺสาย พุทฺธานํ สาสนํ ปฏิกฺโกสสิ, อตฺตฆาตาเยว วายมสีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"โย สาสนํ อรหตํ อริยานํ ธมฺมชีวินํ