๑๐. อตฺตทตฺถตฺเถรวตฺถุ. (๑๓๖)

"อตฺตทตฺถํ ปรตฺเถนาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อตฺตทตฺถตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

สตฺถารา หิ ปรินิพฺพานกาเล "ภิกฺขเว อหํ จาตุมฺมาสจฺจเยน ปรินิพฺพายิสฺสามีติ วุตฺเต, อุปฺปนฺนสํเวคา สตฺตสตา ปุถุชฺชนา ภิกฺขู สตฺถุ สนฺติกํ อวิชหิตฺวาว "กินฺนุ โข อาวุโส กริสฺสามาติ มนฺตยมานา วิจรนฺติ. อตฺตทตฺถตฺเถโร ปน จินฺเตสิ "สตฺถา กิร จาตุมฺมาสจฺจเยน ปรินิพฺพายิสฺสติ, อหญฺจมฺหิ อวีตราโค, สตฺถริ ธรมาเนเยว อรหตฺตตฺถาย วายมิสฺสามีติ. โส ภิกฺขูนํ สนฺติกํ น คจฺฉติ. อถ นํ ภิกฺขู "กสฺมา อาวุโส ตฺวํ เนว อมฺหากํ สนฺติกํ อาคจฺฉสิ, น กิญฺจิ มนฺเตสีติ วตฺวา สตฺถุ สนฺติกํ เนตฺวา "อยํ ภนฺเต เอวนฺนาม กโรตีติ อาโรจยึสุ. โส สตฺถาราปิ "กสฺมา เอวํ กโรสีติ วุตฺโต ๑- "ตุมฺเห กิร ภนฺเต จาตุมฺมาสจฺจเยน ปรินิพฺพายิสฺสถ, อหํ ตุมฺเหสุ ธรนฺเตสุเยว อรหตฺตปฺปตฺติยา วายมามีติ. สตฺถา ตสฺส สาธุการํ ทตฺวา "ภิกฺขเว ยสฺส มยิ สิเนโห อตฺถิ, เตน อตฺตทตฺถตฺเถเรน ๒- วิย ภวิตุํ วฏฺฏติ; น หิ คนฺธาทีหิ ปูเชนฺตา มํ ปูเชนฺติ, ธมฺมานุธมฺมปฺปฏิปตฺติยา ปน มํ ปูเชนฺติ; ตสฺมา อญฺเญนปิ อตฺตทตฺถสทิเสน ภวิตพฺพนฺติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"อตฺตทตฺถํ ปรตฺเถน พหุนาปิ น หาปเย,