อยํ เตสํ อตฺถุปฺปตฺติ.

นิกฺเขปปฺปโยชนํ

ยสฺมา ปน สรณคมเนหิ พุทฺธธมฺมสํฆานุสฺสติวเสน จิตฺตภาวนา, สิกฺขาปเทหิ สีลภาวนา, ทฺวตฺตึสากาเรน จ กายภาวนา ปกาสิตา, ตสฺมา อิทานิ นานปฺปการโต ปญฺญาภาวนามุขทสฺสนตฺถํ อิเม ปญฺหพฺยากรณา อิธ นิกฺขิตฺตา. ยสฺมา วา สีลปทฏฺฐาโน สมาธิ, สมาธิปทฏฺฐานา จ ปญฺญา. ยถาห "สีเล ปติฏฺฐาย นโร สปญฺโญ, จิตฺตํ ปญฺญจ ภาวยนฺ"ติ, ๔- ตสฺมา สิกฺขาปเทหิ สีลํ ทฺวตฺตึสากาเรน ตํ โคจรํ สมาธึ จ ทสฺเสตฺวา สมาหิตจิตฺตสฺส นานาธมฺมุปปริกฺขาราย ปญฺญาย ปเภททสฺสนตฺถํ อิธ นิกฺขิตฺตาติปิ วิญฺญาตพฺพา.

อิทํ เตสํ อิธ นิกฺเขปปฺปโยชนํ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สามเณรปัญหา”