๕. สมฺมชฺชนตฺเถรวตฺถุ. (๑๔๑)

"โย จ ปุพฺเพ ปมชฺชิตฺวาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สมฺมชฺชนตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

โส กิร "ปาโต วา สายํ วาติ เวลํ ๑- ปมาณํ อกตฺวา อภิกฺขณํ สมฺมชฺชนฺโต วิจรติ. โส เอกทิวสํ สมฺมชฺชนึ คเหตฺวา ทิวาฏฺฐาเน นิสินฺนสฺส เรวตตฺเถรสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา "อยํ มหากุสีโต, ชนสฺส สทฺธาเทยฺยํ ภุญฺชิตฺวา อาคนฺตฺวา นิสีทติ; กินฺนาเมตสฺส สมฺมชฺชนึ คเหตฺวา เอกํ ฐานํ สมฺมชฺชิตุํ น วฏฺฏตีติ อาห. เถโร "โอวาทมสฺส ทสฺสามีติ จินฺเตตฺวา "เอหาวุโสติ อาห. "กึ ภนฺเตติ. "คจฺฉ, นหาตฺวา เอหีติ. โส ตถา อกาสิ. อถ นํ เถโร เอกมนฺตํ นิสีทาเปตฺวา โอวทนฺโต อาห "อาวุโส ภิกฺขุนา นาม น สพฺพกาลํ สมฺมชฺชนฺเตน วิจริตุํ วฏฺฏติ, ปาโตเอว ปน สมฺมชฺชิตฺวา ปิณฺฑาย จริตฺวา ปิณฺฑปาตปฺปฏิกฺกนฺเตน อาคนฺตฺวา รตฺติฏฺฐาเน วา ทิวาฏฺฐาเน วา นิสินฺเนน ทฺวตฺตึสาการํ สชฺฌายิตฺวา อตฺตภาเว ขยวยํ ปฏฺฐเปตฺวา สายณฺเห อุฏฺฐาย สมฺมชฺชิตุํ วฏฺฏติ, นิจฺจกาลํ อสมฺมชฺชิตฺวา อตฺตโนปิ นาม โอกาโส กาตพฺโพติ. โส เถรสฺส โอวาเท ฐตฺวา น จิรสฺเสว อรหตฺตํ ปาปุณิ. ตํ ตํ ฐานํ อุกฺกลาปํ อโหสิ. อถ นํ ภิกฺขู อาหํสุ "อาวุโส สมฺมชฺชนตฺเถร ตํ ตํ ฐานํ อุกฺกลาปํ กสฺมา น สมฺมชฺชสีติ. "ภนฺเต มยา ปมาทกาเล เอวํ กตํ, อิทานิมฺหิ