องฺคุลิมาลตฺเถรวตฺถุ.

๗. เปสการธีตุวตฺถุ. (๑๔๓)

"อนฺธภูโต อยํ โลโกติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา อคฺคาฬเว เจติเย วิหรนฺโต เอกํ เปสการธีตรํ อารพฺภ กเถสิ.

เอกทิวสํ หิ อาฬวีวาสิโน สตฺถริ อาฬวึ สมฺปตฺเต นิมนฺเตตฺวา ทานํ อทํสุ. สตฺถา ภตฺตกิจฺจาวสาเน อนุโมทนํ กโรนฺโต "อทฺธุวํ เม ชีวิตํ, ธุวํ เม มรณํ, อวสฺสํ มยา มริตพฺพํ, มรณปริโยสานํ เม ชีวิตํ, ชีวิตํ เม อนิยตํ, มรณํ นิยตนฺติ เอวํ มรณสฺสตึ ภาเวถ; เยสํ หิ มรณํ อภาวิตํ, ๑- เต ปจฺฉิเม กาเล อาสีวิสํ ทิสฺวา ภีตปุริโส วิย สนฺตาสํ ปตฺตา เภรวํ รวนฺตา กาลํ กโรนฺติ; เยสํ ปน มรณํ ภาวิตํ, ๒- เต ทูรโตว อาสีวิสํ ทิสฺวา ทณฺฑเกน คเหตฺวา ฉฑฺเฑตฺวา ฐิตปุริโส วิย ปจฺฉิเม กาเล น สนฺตสนฺติ; ตสฺมา มรณสฺสติ ภาเวตพฺพาติ อาห.