"มนาปเมว ภาเสยฺย, นามนาปํ กุทาจนํ;

มนาปํ ภาสมานสฺส ครุภารํ อุทพฺพหิ,

ธนญฺจ นํ อลาเภสิ เตน จตฺตมโน อหูติ อิทํ นนฺทวิสาลชาตกํ ๒- วิตฺถาเรตฺวา กเถสิ. กเถตฺวา จ ปน สตฺถา ตํ รตนจงฺกมํ อภิรุหิ. ปุรโต ทฺวาทสโยชนิกา ปริสา อโหสิ, ตถา ปจฺฉโต จ อุตฺตรโต จ ทกฺขิณโต จ, อุชุกํ ปน จตุพฺพีสติโยชนิกา. ๓-