"คงฺคาย วาลุกา ขีเย อุทกํ ขีเย มหณฺณเว

มหิยา มตฺติกา ขีเย ลกฺเขน ๑- มม พุทฺธิยาติ.

อิทํ วุตฺตํ โหติ "สเจ หิ ภนฺเต พุทฺธิสมฺปนฺน โลกนาถ มยา เอกสฺมึ ปญฺเห วิสฺสชฺชิเต เอกํ วา วาลุกํ เอกํ วา อุทกพินฺทุํ เอกํ วา ปํสุขณฺฑํ ปกฺขิปิตฺวา ปญฺหานํ สเต วา สหสฺเส วา สตสหสฺเส วา วิสฺสชฺชิเต ๒- คงฺคาย วาลุกาทีสุ เอเกกํ เอกมนฺเต ขิเปยฺย, ขิปฺปตรํ คงฺคาทีสุ วาลุกาทโย ปริกฺขยํ คจฺเฉยฺยุํ; น เตฺวว มม ปญฺหานํ วิสฺสชฺชนํ ขียตีติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๓๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. พุทธวรรค”