กถํสุ วิรโช โหติ, กถํ `พาโลติ วุจฺจตีติ อิมํ คีตํ คายติ. สกลชมฺพุทีปวาสิโน "นาคมาณวิกํ คณฺหิสฺสามาติ อาคนฺตฺวา อตฺตโน อตฺตโน ปญฺญาพเลน ปฏิคีตํ กตฺวา คายนฺติ. สา ตํ ปฏิกฺขิปติ. ตสฺสา อนฺวฑฺฒมาสํ ผเณ ฐตฺวา เอวํ คายนฺติยาว เอกํ พุทฺธนฺตรํ วีติวตฺตํ. อถ สตฺถา โลเก อุปฺปชฺชิตฺวา เอกทิวสํ ปจฺจูสกาเล โลกํ โวโลเกนฺโต เอรกปตฺตํ อาทึ กตฺวา อุตฺตรมาณวนฺนาม อตฺตโน ญาณชาลสฺส อนฺโต ปวิฏฺฐํ ทิสฺวา "กินฺนุ

"ฉทฺวาราธิปตี ราชา รชมาโน ๑- รชสฺสิโร ๒-

๓- อรชํ วิรโช โหติ ๔- รชํ `พาโลติ วุจฺจตีติ อิมํ ปฏิคีตํ คาเยยฺยาสีติ อาห.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. พุทธวรรค”