สตฺถารา หิ "ภิกฺขเว อหํ อิโต จตูหิ มาเสหิ ปรินิพฺพายิสฺสามีติ วุตฺเต, สตฺถุ สนฺติเก สตฺต ภิกฺขุสตานิ สนฺตาสํ อาปชฺชึสุ. ขีณาสวานํ ธมฺมสํเวโค อุปฺปชฺชิ. ปุถุชฺชนา อสฺสูนิ สนฺธาเรตุํ นาสกฺขึสุ. ภิกฺขู วคฺควคฺคา หุตฺวา "กึ นุ โข กริสฺสามาติ มนฺเตตฺวา วิจรนฺติ. อเถโก ติสฺสตฺเถโร นาม ภิกฺขุ "สตฺถา กิร จาตุมฺมาสจฺจเยน ปรินิพฺพายิสฺสติ, อหญฺจมฺหิ อวีตราโค, สตฺถริ ธรมาเนเยว มยา อรหตฺตํ คณฺหิตุํ วฏฺฏตีติ จตูสุ อิริยาปเถสุ เอกโก ว วิหาสิ. ภิกฺขูนํ สนฺติเก คมนํ วา เยนเกนจิ สทฺธึ กถาสลฺลาโป วา นตฺถิ. อถ นํ ภิกฺขู อาหํสุ "อาวุโส ติสฺส กสฺมา เอวํ กโรสีติ. โส เตสํ กถํ น สุณาติ. เต ตํ ปวตฺตึ สตฺถุ อาโรเจตฺวา "ภนฺเต ตุมฺเหสุ ติสฺสตฺเถรสฺส สิเนโห นตฺถีติ อาหํสุ. สตฺถา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา "กสฺมา ติสฺส เอวํ อกาสีติ ปุจฺฉิตฺวา, เตน อตฺตโน อธิปฺปาเย อาโรจิเต, `สาธุ ติสฺสาติ สาธุการํ ทตฺวา "ภิกฺขเว มยิ สิเนหา ๒- ติสฺสสทิสา ว โหนฺตุ; คนฺธมาลาทีหิ ปูชํ กโรนฺตาปิ เนว มํ ปูเชนฺติ, ธมฺมานุธมฺมํ ปฏิปชฺชมานาเยว ปน มํ ปูเชนฺตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"ปวิเวกรสํ ปิตฺวา รสํ อุปสมสฺส จ

นิทฺทโร โหติ นิปฺปาโป ธมฺมปีติรสํ ปิวนฺติ.