ขีณา ภวเนตฺติ, นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว"ติ. ๓-

ปญฺจ นาม กินฺติปญฺหวณฺณนา

เอวํ ๔- อิมินาปิ ตุ ๕- ปญฺหาพฺยากรเณน อารทฺธจิตฺโต สตฺถา ปุริมนเยเนว อุตฺตรึ ปญฺหํ ปุจฺฉติ "ปญฺจ นาม กินฺ"ติ. เถโร ปญฺจาติ ปจฺจนุภาสิตฺวา "ปญฺจุปาทานกฺขนฺธา"ติ ๖- วิสฺสชฺเชติ. ตตฺถ ปญฺจาติ คณนปริจฺเฉโท. อุปาทานชนิตา อุปาทานชนกา วา ขนฺธา อุปาทานกฺขนฺธา, ยํกิญฺจิ รูปํ เวทนา สญฺญา สงฺขารา วิญฺญาณญฺจ สาสวา อุปาทานิยา จ, เอเตสเมตํ อธิวจนํ. ปุพฺพนเยเนว เจตฺถ "ปญฺจุปาทานกฺขนฺธา"ติ วุตฺตํ, น อญฺเญสํ ปญฺจนฺนมภาวโต. ยถาห:-

"ปญฺจสุ ภิกฺขเว ธมฺเมสุ ภิกฺขุ สมฺมา นิพฺพินฺทมาโน ฯเปฯ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สามเณรปัญหา”