๔. ลกุณฺฏกภทฺทิยตฺเถรวตฺถุ. (๑๙๖)

"น เตน เถโร โหตีติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต ลกุณฺฏกภทฺทิยตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

เอกทิวสญฺหิ, ตสฺมึ เถเร สตฺถุ อุปฏฺฐานํ คนฺตฺวา ปกฺกนฺตมตฺเต, ตึสมตฺตา อารญฺญกา ภิกฺขู ตํ ปสฺสนฺตาเยว อาคนฺตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา นิสีทึสุ. สตฺถา เตสํ อรหตฺตุปนิสฺสยํ ทิสฺวา อิมํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ "อิโต คตํ เอกํ เถรํ ปสฺสถาติ. "น ปสฺสาม ภนฺเตติ. "นนุ ทิฏฺโฐ โสติ. ๑- "เอกํ ภนฺเต สามเณรํ ปสฺสิมฺหาติ. "น โส ภิกฺขเว สามเณโร, เถโร เอโสติ. "อติวิย ขุทฺทโก ภนฺเตติ. "นาหํ ภิกฺขเว มหลฺลกภาเวน เถราสเน นิสินฺนมตฺตเกน `เถโรติ วทามิ, โย ปน สจฺจานิ ปฏิวิชฺฌิตฺวา มหาชนสฺส อหึสกภาเว ฐิโต, อยํ เถโร นามาติ วตฺวา อิมา คาถา อภาสิ

"น เตน เถโร [๒]- โหติ, เยนสฺส ปลิตํ สิโร,