๖. หตฺถกวตฺถุ. (๑๙๘)

"น มุณฺฑเกน สมโณติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา สาวตฺถิยํ วิหรนฺโต หตฺถกํ อารพฺภ กเถสิ.

โส กิร วาทกฺขิตฺโต "ตุมฺเห อสุกเวลาย อสุกฏฺฐานํ นาม คจฺเฉยฺยาถ, ๑- วาทํ กริสฺสามาติ วตฺวา ปุเรตรเมว ตตฺถ คนฺตฺวา "ปสฺสถ, ติตฺถิยา มม ภเยน น อาคตา, เอเสว เนสํ ปราชโยติอาทีนิ วตฺวา วาทกฺขิตฺโต อญฺเญนญฺญํ ปฏิจรนฺโต วิจรติ. สตฺถา "หตฺถโก กิร เอวํ กโรตีติ สุตฺวา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา "สจฺจํ กิร ตฺวํ หตฺถก เอวํ กโรสีติ ปุจฺฉิตฺวา, "สจฺจนฺติ วุตฺเต, "กสฺมา เอวํ กโรสิ? เอวรูปํ หิ มุสาวาทํ กโรนฺโต สีสมุณฺฑนาทิมตฺเตเนว ๒- สมโณ นาม น โหติ; โย ปน อณูนิ วา ถูลานิ วา ปาปานิ สเมตฺวา ฐิโต, อยเมว สมโณติ วตฺวา อิมา คาถา อภาสิ