"น โมเนนาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต ติตฺถิเย อารพฺภ กเถสิ.

เต กิร ภุตฺตฏฺฐาเนสุ มนุสฺสานํ อนุโมทนํ กตฺวา, "เขมํ โหตุ, สุขํ โหตุ, อายุ วฑฺฒตุ; อสุกฏฺฐาเน นาม กลลํ อตฺถิ, อสุกฏฺฐาเน นาม กณฺฏโก อตฺถิ, เอวรูปํ ฐานํ คนฺตุํ น วฏฺฏตีติอาทินา นเยน มงฺคลํ วตฺวา ปกฺกมนฺติ. ภิกฺขู ปน ปฐมโพธิยํ อนุโมทนาทีนํ อนนุญฺญาตกาเล ภตฺตคฺเค มนุสฺสานํ อนุโมทนํ อกตฺวาว ปกฺกมนฺติ. มนุสฺสา "มยํ ติตฺถิยานํ สนฺติกา มงฺคลํ สุณาม, ภทนฺตา ปน ตุณฺหีภูตาว ปกฺกมนฺตีติ อุชฺฌายึสุ. ภิกฺขู ตมตฺถํ สตฺถุ อาโรเจสุํ. สตฺถา "ภิกฺขเว อิโต ปฏฺฐาย ภตฺตคฺคาทีสุ ยถาสุขํ อนุโมทนํ กโรถ, อุปนิสินฺนกถํ กเถถาติ อนุชานิ. เต ตถา กรึสุ. มนุสฺสา อนุโมทนาทีนิ สุณนฺตา อุสฺสาหปฺปตฺตา ภิกฺขู นิมนฺเตตฺวา สกฺการํ กโรนฺตา วิจรนฺติ. ติตฺถิยา "มยํ มุนิโน โมนํ กโรม, สมณสฺส โคตมสฺส สาวกา ภตฺตคฺคาทีสุ มหากถํ กเถนฺตา วิจรนฺตีติ อุชฺฌายึสุ. สตฺถา ตมตฺถํ สุตฺวา "นาหํ ภิกฺขเว ตุณฺหีภาวมตฺเตน `มุนีติ วทามิ; เอกจฺเจ หิ อชานนฺตา น กเถนฺติ, เอกจฺเจ อวิสารทตาย, เอกจฺเจ `มา โน อิมํ อติสยตฺถํ อญฺเญ ชานึสูติ มจฺเฉเรน; ตสฺมา น โมนมตฺเตน มุนิ โหติ, ปาปวูปสมเนน ปน มุนิ นาม โหตีติ วตฺวา อิมา คาถา อภาสิ

"น โมเนน มุนิ โหติ มุฬฺหรูโป อวิทฺทสุ,

โย จ ตุลํว ปคฺคยฺห วรมาทาย ปณฺฑิโต