"น สีลพฺพตมตฺเตนาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สมฺพหุเล สีลาทิสมฺปนฺเน ภิกฺขู อารพฺภ กเถสิ.

เตสุ กิร เอกจฺจานํ เอวํ อโหสิ "มยํ สมฺปนฺนสีลา, มยํ ธุตงฺคธรา, มยํ พหุสฺสุตา, มยํ ปนฺตเสนาสนวาสิโน, มยํ ฌานลาภิโน, ๑- น อมฺหากํ อรหตฺตํ ทุลฺลภํ, อิจฺฉิตทิวเสเยว อรหตฺตํ ปาปุณิสฺสามาติ. เยปิ ตตฺถ อนาคามิโน, เตสํปิ เอตทโหสิ "น อมฺหากํ อิทานิ อรหตฺตํ ทุลฺลภนฺติ. เต สพฺเพปิ เอกทิวสํ สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา นิสินฺนา "อปิ นุโข โว ๒- ภิกฺขเว ปพฺพชิตกิจฺจํ มตฺถกํ ปตฺตนฺติ สตฺถารา ปุฏฺฐา เอวมาหํสุ "ภนฺเต

"น สีลพฺพตมตฺเตน พาหุสจฺเจน วา ปน

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๕๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๙. ธัมมัฏฐวรรค”