๖. มหลฺลกตฺเถรวตฺถุ. (๒๐๘)

"วนํ ฉินฺทถาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สมฺพหุเล มหลฺลเก ภิกฺขู อารพฺภ กเถสิ.

เต กิร คิหิกาเล สาวตฺถิยํ กุฏุมฺพิกา อฑฺฒา มหทฺธนา อญฺญมญฺญํ สหายกา เอกโต ปุญฺญานิ กโรนฺตา สตฺถุ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา "มยํ มหลฺลกา, กึ โน ฆราวาเสนาติ สตฺถารํ ปพฺพชฺชํ ยาจิตฺวา ปพฺพชึสุ, มหลฺลกภาเวน ปน ธมฺมํ ปริยาปุณิตุํ อสกฺโกนฺตา วิหารปริยนฺเต ปณฺณสาลํ กาเรตฺวา เอกโต วสึสุ, ปิณฺฑาย จรนฺตาปิ เยภุยฺเยน ปุตฺตทารสฺเสว เคหํ คนฺตฺวา ภุญฺชึสุ. เตสุ เอกสฺส ปุราณทุติยิกา มธุรปาณิกา นาม. สา เตสํ สพฺเพสํปิ อุปการิกา อโหสิ; ตสฺมา สพฺเพปิ อตฺตนา ลทฺธํ อาหารํ คเหตฺวา ตสฺสาเอว เคเห นิสีทิตฺวา ภุญฺชนฺติ. สาปิ เนสํ ยถาสนฺนิหิตํ สูปพฺยญฺชนํ เทติ. สา อญฺญตเรน อาพาเธน ผุฏฺฐา กาลมกาสิ. อถ เต มหลฺลกตฺเถรา สหายกตฺเถรสฺส ปณฺณสาลายํ สนฺนิปติตฺวา อญฺญมญฺญํ คีวาสุ คเหตฺวา "มธุรหตฺถรสา อุปาสิกา กาลกตาติ วิลปนฺตา โรทึสุ, ภิกฺขูหิ จ สมนฺตโต อุปธาวิตฺวา "กิมิทํ อาวุโสติ ปุฏฺฐา "ภนฺเต สหายสฺส โน ปุราณทุติยิกา กาลกตา, สา อมฺหากํ อติวิย อุปการิกา, อิทานิ กุโต ตถารูปํ ลภิสฺสาม, อิมินา การเณน โรทามาติ อาหํสุ. ภิกฺขู ธมฺมสภายํ กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ. สตฺถา อาคนฺตฺวา "กาย นุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนาติ ปุจฺฉิตฺวา, "อิมาย นามาติ วุตฺเต, "น ภิกฺขเว อิทาเนว, ปุพฺเพเปเต, ตสฺสา กากโยนิยํ นิพฺพตฺติตฺวา สมุทฺทตีเร จรมานาย สมุทฺทอูมิยา สมุทฺทํ ปเวเสตฺวา มาริตาย, กากา หุตฺวา โรทิตฺวา ปริเทวิตฺวา, `ตํ นีหริสฺสามาติ มุขตุณฺฑเกหิ มหาสมุทฺทํ อุสฺสิญฺจนฺตา กิลมึสูติ วตฺวา อตีตํ อาหริตฺวา

"อปิ นุ หนุกา สนฺตา, มุขญฺจ ปริสุสฺสติ,