"โย จ วสฺสสตํ ชีเว อปสฺสํ อุทยพฺพยํ,

เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย ปสฺสโต อุทยพฺพยนฺติ คาถาวณฺณนาย วิตฺถาเรตฺวา กถิตํ. ตทา หิ สตฺถา ปฏาจารํ ตนุภูตโสกํ ญตฺวา "ปฏาจาเร ปุตฺตาทโย นาม ปรโลกํ คจฺฉนฺตสฺส ตาณํ วา เลนํ ๑- วา ภวิตุํ น สกฺโกนฺติ; ตสฺมา วิชฺชมานาปิ เต น สนฺติเยว; ปณฺฑิเตน ปน สีลํ วิโสเธตฺวา อตฺตโน นิพฺพานคามิมคฺคเมว โสเธตุํ วฏฺฏตีติ วตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมา คาถา อภาสิ

"น สนฺติ ปุตฺตา ตาณาย, น ปิตา, นปิ พนฺธวา,

อนฺตเกนาธิปนฺนสฺส นตฺถิ ญาตีสุ ตาณตา'

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๕๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๐. มรรควรรค”