ตตฺถ "มตฺตาสุขปริจฺจาคาติ: มตฺตาสุขนฺติ ปมาณยุตฺตกํ ปริตฺตสุขํ วุจฺจติ, ตสฺส ปริจฺจาเคน. วิปุลํ สุขนฺติ: อุฬารํ สุขํ นิพฺพานสุขํ วุจฺจติ, ตญฺเจ ปสฺเสยฺยาติ อตฺโถ. อิทํ วุตฺตํ โหติ "เอกํ หิ โภชนปาตึ สชฺชาเปตฺวา ภุญฺชนฺตสฺส มตฺตาสุขํ นาม อุปฺปชฺชติ, ตํ ปน ปริจฺจชิตฺวา อุโปสถํ วา กโรนฺตสฺส ทานํ วา เทนฺตสฺส วิปุลํ อุฬารํ นิพฺพานสุขํ นาม นิพฺพตฺตติ; ตสฺมา สเจ เอวํ ตสฺส มตฺตาสุขสฺส ปริจฺจาคา วิปุลํ สุขํ ปสฺสติ, อเถตํ วิปุลํ สุขํ สมฺมา ปสฺสนฺโต ปณฺฑิโต ตํ มตฺตาสุขํ จเชยฺยาติ.

เทสนาวสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีนิ ปาปุณึสูติ.

อตฺตโนปุพฺพกมฺมวตฺถุ.

๒. กุกฺกุฏณฺฑขาทิกาวตฺถุ. (๒๑๔)

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๕๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๑. ปกิณณกวรรค”