อาคนฺตุกภิกฺขุวตฺถุ.

๘. นิคฺคณฺฐวตฺถุ. (๒๒๙)

"อลชฺชิตาเยติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต นิคฺคณฺเฐ อารพฺภ กเถสิ.

เอกสฺมึ หิ ทิวเส ภิกฺขู นิคฺคณฺเฐ ทิสฺวา กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ "อาวุโส สพฺพโส อปฺปฏิจฺฉนฺเนหิ อเจลเกหิ อิเม นิคฺคณฺฐา วรตรา, เย เอกํ ปุริมปสฺสํปิ ตาว ปฏิจฺฉาเทนฺติ, สหิริกา มญฺเญ เอเตติ. ตํ สุตฺวา นิคฺคณฺฐา "น มยํ เอเตน การเณน ปฏิจฺฉาเทม, `ปํสุรชาทโย ปน ปุคฺคลาเอว ชีวิตินฺทฺริยปฺปฏิพทฺธา; เอวเมเต โน ภิกฺขาภาชเนสุ มา ปตึสูติ อิมินา การเณน ปฏิจฺฉาเทมาติ วตฺวา เตหิ สทฺธึ วาทปฺปฏิวาทวเสน พหุํ กถํ กรึสุ. ๑- ภิกฺขู สตฺถารํ