"สานุํ ปพุทฺธํ วชฺชาหิ ยกฺขานํ วจนํ อิทํ

`มากาสิ ปาปกํ กมฺมํ อาวิ วา ยทิ วา รโห;

สเจ ตฺวํ ปาปกํ กมฺมํ กริสฺสสิ กโรสิ วา,

น เต ทุกฺขา ปมุตฺยตฺถิ อุปจฺจาปิ ๑- ปลายโตติ, "เอวํ ปาปกมฺมํ กตฺวา สกุณสฺส วิย อุปฺปติตฺวา ปลายโตปิ เต โมกฺโข นตฺถีติ วตฺวา สา ยกฺขินี สามเณรํ มุญฺจิ. โส อกฺขีนิ อุมฺมิเลตฺวา มาตรํ เกเส วิกฺกิรยนฺตึ อสฺสสนฺตึ [๒]- โรทมานํ สกลคามวาสิโน จ สนฺนิปติเต ทิสฺวา อตฺตโน ยกฺเขน คหิตภาวํ อชานนฺโต "อหํ ปุพฺเพ ปีเฐ นิสินฺโน, มาตา เม อวิทูเร นิสีทิตฺวา ตณฺฑุเล โธวิ, อิทานิ ปนมฺหิ ภูมิยํ นิปนฺโน; กึ นุ โข เอตนฺติ นิปนฺนโกว ๓- มาตรํ อาห

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๖๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๓. นาควรรค”