ปาเวรกหตฺถิวตฺถุ.

๗. สมฺพหุลภิกฺขุวตฺถุ. (๒๓๗)

"สเจ ลเภถาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา ปาริเลยฺยกํ นิสฺสาย รกฺขิตวนสณฺเฑ วิหรนฺโต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ กเถสิ.

วตฺถุ ยมกวคฺเค `ปเร จ น วิชานนฺตีติ คาถาวณฺณนาย อาคตเมว. วุตฺตํ เหตํ "ตถาคตสฺส ตตฺถ หตฺถินาเคน อุปฏฺฐิยมานสฺส วสนภาโว สกลชมฺพุทีเป ปากโฏ อโหสิ. สาวตฺถีนครโต `อนาถปิณฺฑิโก วิสาขา มหาอุปาสิกาติเอวมาทีนิ มหากุลานิ อานนฺทตฺเถรสฺส สาสนํ ปหิณึสุ `สตฺถารํ โน ภนฺเต ทสฺเสถาติ. ทิสาวาสิโนปิ ปญฺจสตา ภิกฺขู วุตฺถวสฺสา อานนฺทตฺเถรํ อุปสงฺกมิตฺวา `จิรสฺสํ สุตา โน อาวุโส อานนฺท ภควโต สมฺมุขา ธมฺมกถา, สาธุ มยํ อาวุโส อานนฺท ลเภยฺยาม ภควโต สมฺมุขา ธมฺมกถํ