๘. มารวตฺถุ. (๒๓๘)

"อตฺถมฺหีติ อิมํ ธมมเทสนํ สตฺถา หิมวนฺตปสฺเส อรญฺญกุฏิกายํ วิหรนฺโต มารํ อารพฺภ กเถสิ.

ตสฺมึ กิร กาเล ราชาโน มนุสฺเส ปีเฬตฺวา รชฺชํ กาเรนฺติ. อถ ภควา อธมฺมิกราชูนํ รชฺเช ทณฺฑกรณปีฬิเต มนุสฺเส ทิสฺวา การุญฺญวเสน เอวํ จินฺเตสิ "สกฺกา นุ โข รชฺชํ กาเรตุํ อหนํ อฆาตยํ อชินํ อชาปยํ อโสจํ อโสจาปยํ ธมฺเมนาติ. ๑- มาโร ปาปิมา ตํ ภควโต ปริวิตกฺกํ ญตฺวา "สมโณ โคตโม `สกฺกา นุ โข รชฺชํ กาเรตุนฺติ จินฺเตสิ, อิทานิ รชฺชํ กาเรตุกาโม ภวิสฺสติ, รชฺชญฺจ นาเมตํ ปมาทฏฺฐานํ, ตํ กาเรนฺตสฺส สกฺกา โอกาสํ ลภิตุํ; คจฺฉามิ, อุสฺสาหมสฺส ชเนสฺสามีติ จินฺเตตฺวา สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา อาห "กาเรตุ ภนฺเต ภควา รชฺชํ, กาเรตุ สุคโต รชฺชํ, อหนํ อฆาตยํ อชินํ อชาปยํ อโสจํ อโสจาปยํ ธมฺเมนาติ. ๒- อถ นํ สตฺถา "กึ ปน เม ตฺวํ ปาปิม ปสฺสสิ, ยํ มํ ตฺวํ