ตณฺหาย มูลํ ขนถ, อุสีรตฺโถว วีรณํ.

มา โว นฬํว โสโตว มาโร ภญฺชิ ปุนปฺปุนนฺติ.

ตตฺถ "ปมตฺตจาริโนติ: สติโวสฺสคฺคลกฺขเณน ปมาเทน ปมตฺตจาริสฺส ปุคฺคลสฺส เนว ฌานํ น วิปสฺสนามคฺคผลานิ วฑฺฒนฺติ. ยถา ปน รุกฺขํ สํสิพฺพนฺตี ปริโยนทฺธนฺตี ตสฺส วินาสาย มาลุวา ลตา วฑฺฒติ, เอวมสฺส ฉ ทฺวารานิ นิสฺสาย ปุนปฺปุนํ อุปฺปชฺชนโต ตณฺหา วฑฺฒตีติ อตฺโถ.

โส ปริปฺลวติ หุราหุรนฺติ: โส ตณฺหาคติโก ปุคฺคโล ภเว ภเว ปริปฺลวติ ธาวติ. ยถา กึ วิยาติ. ๑-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๖๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”