เอตํ ทฬฺหนฺติ: เย มณิกุณฺฑเลสุ สารตฺตรตฺตา, เตสํเยว โส ๑- ราโค, ยา จ ปุตฺตทาเรสุ อเปกฺขา ตณฺหา, เอตํ กิเลสมยํ พนฺธนํ ปณฺฑิตปุริสา ทฬฺหนฺติ วทนฺติ.

โอหารินนฺติ: อากฑฺฒิตฺวา จตูสุ อปาเยสุ ปาตนโต อวหรติ เหฏฺฐา หรตีติ โอหารินํ.

สิถิลนฺติ: พนฺธนฏฺฐาเน ฉวิจมฺมมํสานิ น ฉินฺทติ โลหิตํ น นีหรติ พนฺธนภาวํปิ อชานาเปตฺวา ถลปถชลปถาทีสุ กมฺมานิ กาตุํ เทตีติ สิถิลํ.

ทุปฺปมุญฺจนฺติ: โลภวเสน หิ เอกวารํปิ อุปฺปนฺนํ กิเลสพนฺธนํ พนฺธนฏฺฐานโต กจฺฉโป วิย ทุมฺโมจิยํ โหตีติ ทุปฺปมุญฺจํ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”