ตํทิวสํ สตฺถา ปจฺจูสกาเล โลกํ โวโลเกนฺโต ตํ อตฺตโน ญาณชาลสฺส อนฺโต ปวิฏฺฐํ ทิสฺวา "กึ นุ โข ภวิสฺสตีติ อาวชฺชนฺโต "เสฺว เสฏฺฐิปุตฺโต `สิปฺปํ ทสฺเสสฺสามีติ วํสมตฺถเก ฐสฺสติ, ตสฺส ทสฺสนตฺถํ มหาชโน สนฺนิปติสฺสติ, ตตฺถ อหํ จตุปฺปทิกํ คาถํ เทสิสฺสามิ; ตํ สุตฺวา จตุราสีติยา ปาณสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย ภวิสฺสติ, อุคฺคเสโนปิ อรหตฺเต ปติฏฺฐหิสฺสตีติ

"อิงฺฆ ปสฺส นฏปุตฺต อุคฺคเสน มหพฺพล

กโรหิ ราคํ ปริสาย หาสยสฺสุ มหาชนนฺติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”