ภวสฺส ปารคูติ: เอวํ สนฺเต, ติวิธสฺสาปิ ภวสฺส อภิญฺญา- ปริญฺญาปหานภาวนาสจฺฉิกิริยาวเสน ปารคู ปารคโต หุตฺวา ขนฺธธาตุอายตนาทิเภเท สพฺพสงฺขเต วิมุตฺตมานโส วิหรนฺโต ปุน ชาติชรามรณานิ น อุปคจฺฉสีติ ๑- อตฺโถ.

เทสนาวสาเน จตุราสีติยา ปาณสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย อโหสิ. เสฏฺฐิปุตฺโตปิ วํสมตฺถเก ฐิตโกว สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปตฺวา วํสโต โอรุยฺห สตฺถุ สนฺติกํ อาคนฺตฺวา ปญฺจปฺปติฏฺฐิเตน วนฺทิตฺวา สตฺถารํ ปพฺพชฺชํ ยาจิ. อถ นํ สตฺถา

"สพฺพสํโยชนํ เฉตฺวา โย เว น ปริตสฺสติ,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”