สา นูนาหํ อิโต คนฺตฺวา ภตฺตุ เหสฺสํ วสานุคา."

"โย หเร มตฺติกํ ถาลํ, กํสถาลํปิ โส หเร;

กตํเยว ตยา ปาปํ ปุนเปวํ กริสฺสสีติ อิมํ ปญฺจกนิปาเต จูฬธนุคฺคหชาตกํ ๔- วิตฺถาเรตฺวา "ตทา จูฬธนุคฺคหปณฺฑิโต ตฺวํ อโหสิ, สา อิตฺถี อยํ เอตรหิ กุมาริกา, สิคาลรูเปน อาคนฺตฺวา ตสฺสา นิคฺคหการโก สกฺโก เทวราชา อหเมวาติ วตฺวา "เอวํ สา อิตฺถี ตํมุหุตฺตทิฏฺฐเก เอกสฺมึ สิเนเหน สกลชมฺพุทีเป อคฺคปณฺฑิตํ ชีวิตา โวโรเปสิ; ตํ อิตฺถึ อารพฺภ อุปฺปนฺนํ ตว ตณฺหํ ฉินฺทิตฺวา วิหร ภิกฺขูติ ตํ โอวทิตฺวา อุตฺตรึ ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมา คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”