สทา สโตติ: โย เอตฺถ อภิรโต หุตฺวา นิจฺจํ อุปฏฺฐิตสฺสติตาย สโต ตํ อสุภชฺฌานํ ภาเวติ.

พฺยนฺติกาหตีติ: เอส ภิกฺขุ ตีสุ ภเวสุ อุปฺปชฺชนกํ ตณฺหํ วิคตํ กริสฺสติ.

มารพนฺธนนฺติ: เอส เตภูมิกวฏฺฏสงฺขาตํ มารพนฺธนํปิ ฉินฺทิสฺสตีติ อตฺโถ.

เทสนาวสาเน โส ภิกฺขุ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ, สมฺปตฺตานํปิ สาตฺถิกา เทสนา อโหสีติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”