จูฬธนุคฺคหปณฺฑิตวตฺถุ.

๘. มารวตฺถุ. (๒๔๗)

"นิฏฺฐํ คโตติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต มารํ อารพฺภ กเถสิ.

เอกทิวสํ หิ วิกาเล สมฺพหุลา เถรา เชตวนมหาวิหารํ ปวิสิตฺวา ราหุลตฺเถรสฺส วสนฏฺฐานํ คนฺตฺวา ตํ วุฏฺฐาเปสุํ. ๑- โส อญฺญตฺถ วสนฏฺฐานํ อปสฺสนฺโต คนฺตฺวา ตถาคตสฺส คนฺธกุฏิยา ปมุเข นิปชฺชิ. ตทา โส อายสฺมา อรหตฺตํ ปตฺโต อวสฺสิโกว อโหสิ. มาโร วสวตฺตี ภวเน ฐิโตเยว ตํ อายสฺมนฺตํ คนฺธกุฏิปฺปมุเข นิปนฺนํ ทิสฺวา จินฺเตสิ "สมณสฺส โคตมสฺส รุชนกา องฺคุลี พหิ นิปนฺนา, สยํ อนฺโตคนฺธกุฏิยํ นิปนฺโน; องฺคุลิยา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”