๕. อญฺญตรวิปกฺขเสวกภิกฺขุวตฺถุ. (๒๕๖)

"สลาภํ นาติมญฺเญยฺยาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ วิปกฺขเสวกํ ภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ.

ตสฺส กิเรโก เทวทตฺตปกฺขิโก ภิกฺขุ สหาโย อโหสิ. โส ตํ ภิกฺขูหิ สทฺธึ ปิณฺฑาย จริตฺวา กตภตฺตกิจฺจํ อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา "กุหึ คโตสีติ ปุจฺฉิ. "อสุกฏฺฐานํ นาม ปิณฺฑาย จริตุนฺติ. "ลทฺโธ เต ปิณฺฑปาโตติ. "อาม ลทฺโธติ. "อิเธว อมฺหากํ มหาลาภสกฺกาโร, กติปาหํ อิเธว โหหีติ. โส ตสฺส วจเนน กติปาหํ ตตฺถ วสิตฺวา สกฏฺฐานเมว อคมาสิ. อถ นํ ภิกฺขู "อยํ ภนฺเต เทวทตฺตสฺส อุปฺปนฺนํ ลาภสกฺการํ ปริภุญฺชติ, เทวทตฺตสฺส ปกฺขิโก เอโสติ ตถาคตสฺส อาโรเจสุํ. สตฺถา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา "สจฺจํ กิร ตฺวํ เอวมกาสีติ ปุจฺฉิ. "อาม ภนฺเต, อหํ ตตฺถ เอกํ ทหรํ นิสฺสาย กติปาหํ วสึ; น จ ปน เทวทตฺตสฺส ลทฺธึ โรเจมีติ.

อถ นํ ภควา "กิญฺจาปิ ลทฺธึ น โรเจสิ, ทิฏฺฐทิฏฺฐานํเยว ปน ลทฺธึ โรเจนฺโต วิย วิจรสิ; น ตฺวํ อิทาเนว เอวํ กโรสิ, ปุพฺเพปิ เอวรูโปเยวาติ วตฺวา "อิทานิ ตาว ภนฺเต อมฺเหหิ สามํ ทิฏฺโฐ, ปุพฺเพ ปเนส เกสํ ลทฺธึ โรเจนฺโต วิจริ? อาจิกฺขถ โนติ ภิกฺขูหิ ยาจิโต, อตีตํ อาหริตฺวา