นาลํ ถุตุํ นาปิ นิปจฺจขาที

ตํ วาปิ ธีรา มุนิ เวทยนฺตีติ.

พฺราหฺมโณ ตํ สุตฺวา ว ปสนฺนจิตฺโต หุตฺวา "อโห อจฺฉริยํ; ทีปสามิโก นาม ราชปุตฺโต "น เม ตว อุจฺฉิฏฺฐภตฺเตน อตฺโถติ อวตฺวา เอวํ วกฺขตีติ ทฺวาเร ฐิตโกว สตฺถารํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ "โภ โคตม ตุมฺเห อตฺตโน สาวเก `ภิกฺขูติ วทถ: กิตฺตาวตา ภิกฺขุ นาม โหตีติ. สตฺถา "กถํรูปา นุ โข อิมสฺส ธมฺมเทสนา สปฺปายาติ อุปธาเรนฺโต "อิเม เทฺวปิ ชนา กสฺสปพุทฺธกาเล `นามรูปนฺติ วทนฺตานํ กถํ สุณึสุ, นามรูปํ อวิสฺสชฺชิตฺวาว เนสํ ธมฺมํ เทเสตุํ วฏฺฏตีติ, "พฺราหฺมณ นามรูเป อรชฺชนฺโต อสชฺชนฺโต ภิกฺขุ นาม โหตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"สพฺพโส นามรูปสฺมึ ยสฺส นตฺถิ มมายิตํ,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๕. ภิกขุวรรค”