ตสฺส กิร หตฺถปาทกุกฺกุจฺจนฺนาม นาโหสิ, กายวิชมฺภนรหิโต สนฺตอตฺตภาโว อโหสิ. โส กิร สีหโยนิยา อาคโต [เถโร]. สีหา กิร เอกทิวสํ โคจรํ คเหตฺวา รชตสุวณฺณมณิปวาฬคุหานํ อญฺญตรํ ปวิสิตฺวา มโนสิลาหริตาลจุณฺเณสุ สตฺตาหํ นิปชฺชิตฺวา สตฺตเม ทิวเส อุฏฺฐาย นิปนฺนฏฺฐานํ โอโลเกตฺวา, สเจ นงฺคุฏฺฐสฺส วา กณฺณานํ วา ปาทานํ วา จลิตตฺตา

"สนฺตกาโย สนฺตวาโจ สนฺตมโน ๒- สุสมาหิโต

วนฺตโลกามิโส ภิกฺขุ อุปสนฺโตติ วุจฺจตีติ.