วณฺณยนฺโต สมุฏฺฐานํ วตฺวา ยํ ยตฺถ มงฺคลํ

ววตฺถเปตฺวา ตนฺตสฺส มงฺคลตฺถํ วิภาวเยติ. "

ตตฺถ "วุตฺตํ เยน ยทา ยสฺมา, เจตํ วตฺวา อิมํ วิธินฺ"ติ อยํ ตาว อฑฺฒคาถา ยทิทํ "เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา ฯเปฯ ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสี"ติ, อิทํ วจนํ สนฺธาย วุตฺตา. อิทญฺหิ อนุสฺสววเสน วุตฺตํ, โส จ ภควา สยมฺภู อนาจริยโก, ตสฺมา เนทนฺตสฺส ภควโต วจนํ อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส. ยโต วตฺตพฺพเมตํ "อิทํ วจนํ เกน วุตฺตํ, กทา, กสฺมา จ วุตฺตนฺ"ติ. วุจฺจเต:- อายสฺมตา อานนฺเทน วุตฺตํ, ตญฺจ ปน ปฐมมหาสงฺคีติกาเล.

ปฐมมหาสงฺคีติ นาม ๑- เจสา สพฺพสุตฺตนิทานโกสลตฺถํ อาทิโต ปภูติ เอวํ เวทิตพฺพา. ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนญฺหิ อาทึ กตฺวา ยาว สุภทฺทปริพฺพาชกวินยนา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”