@๓. ม. ยุ. มนาปเมว ปนสฺส สรีรํ สุวณฺณวณฺณํ. ปนสฺเสตํ, สรีรํ สุวณฺณวณฺณํ, ตสฺมึ ปน ขเณ จนฺโท อุคฺคจฺฉติ, สุริโย อฏฺฐเมติ. อานนฺทตฺเถโร อฏฺฐเมนฺตสฺส สุริยสฺส อุคฺคจฺฉนฺตสฺส จ จนฺทสฺส โอภาสํ โอโลเกตฺวา รญฺโญ สรีโรภาสํ เถรสฺส สรีโรภาสํ ตถาคตสฺส จ สรีโรภาสํ โอโลเกสิ. ตตฺถ สพฺโพภาเส อติกฺกมิตฺวา สตฺถา วิโรจติ. เถโร สตฺถารํ วนฺทิตฺวา "ภนฺเต อชฺช มม อิเม โอภาเส โอโลเกนฺตสฺส ตุมฺหากเมว โอภาโส รุจฺจติ, ตุมฺหากํ หิ สรีรํ สพฺโพภาเส อติกฺกมิตฺวา วิโรจตีติ อาห. อถ นํ สตฺถา "อานนฺท สุริโย นาม ทิวา วิโรจติ, จนฺโท รตฺตึ, ราชา อลงฺกตกาเลเยว วิโรจติ, ขีณาสโว คณสงฺคณิกํ ปหาย อนฺโตสมาปตฺติยํเยว วิโรจติ; พุทฺโธ ปน รตฺตึปิ ทิวาปิ ปญฺจวิเธน เตเชน วิโรจตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"ทิวา ตปติ อาทิจฺโจ, รตฺติมาภาติ จนฺทิมา,

สนฺนทฺโธ ขตฺติโย ตปติ, ฌายี ตปติ พฺราหฺมโณ;

อถ สพฺพมโหรตฺตึ พุทฺโธ ตปติ เตชสาติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๘๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”