"พาหิตปาโปติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ ปพฺพชิตํ อารพฺภ กเถสิ.

เอโก กิร พฺราหฺมโณ พาหิรปพฺพชฺชาย ปพฺพชิตฺวา "สมโณ โคตโม อตฺตโน สาวเก `ปพฺพชิตาติ วทติ, อหญฺจมฺหิ ปพฺพชิโต, มํปิ โข เอวํ วตฺตุํ วฏฺฏตีติ จินฺเตตฺวา สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตมตฺถํ ปุจฺฉิ. สตฺถา "นาหํ เอตฺตเกน `ปพฺพชิโตติ วทามิ, กิเลสมลานํ ปน ปพฺพชิตตฺตา ปพฺพชิโต นาม โหตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"พาหิตปาโป หิ พฺราหฺมโณ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๘๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”