มหาปชาปตีโคตมีวตฺถุ.

๙. สารีปุตฺตตฺเถรวตฺถุ. (๒๗๒)

"ยมฺหา ธมฺมํ วิชาเนยฺยาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต สารีปุตฺตตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

โส กิรายสฺมา อสฺสชิตฺเถรสฺส สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา โสตาปตฺติผลํ ปตฺตกาลโต ปฏฺฐาย "ยสฺสํ ๑- ทิสายํ เถโร วสตีติ สุณาติ, ตโต อญฺชลึ ปคฺคยฺห ตโตว สีสํ กตฺวา นิปชฺชิ. ภิกฺขู "มิจฺฉาทิฏฺฐิโก สารีปุตฺโต อชฺชาปิ ทิสา นมสฺสมาโน วิจรตีติ ตมตฺถํ ตถาคตสฺส อาโรเจสุํ. สตฺถา เถรํ ปกฺโกสาเปตฺวา "สจฺจํ กิร ตฺวํ สารีปุตฺต ทิสา นมสฺสนฺโต วิจรสีติ ปุจฺฉิตฺวา, "ภนฺเต มม ทิสา นมสฺสนภาวํ วา อนมสฺสนภาวํ วา ตุมฺเหว ชานาถาติ วุตฺเต, "ภิกฺขเว น สารีปุตฺโต ทิสา นมสฺสติ, อสฺสชิตฺเถรสฺส ๒- ปน สนฺติกา ธมฺมํ สุตฺวา โสตาปตฺติผลํ