"กินฺเตติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา กูฏาคารสาลายํ วิหรนฺโต เอกํ วคฺคุลิวตฺตํ กุหกพฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ.

โส กิร เวสาลีนครทฺวาเร เอกํ กุกฺกุธรุกฺขํ ๒- อารุยฺห ทฺวีหิ ปาเทหิ สาขํ คณฺหิตฺวา อโธสิโร ๓- โอลมฺพนฺโต "กปิลานํ เม สตํ เทถ กหาปเณ เทถ ปริจาริกํ เทถ, โน เจ ทสฺสถ, อิโต ปติตฺวา มรนฺโต นครํ อนครํ กริสฺสามีติ วทติ. ตถาคตสฺสาปิ ภิกฺขุสงฺฆปริวุตสฺส นครปวิสนกาเล ภิกฺขู ตํ พฺราหฺมณํ ทิสฺวา นิกฺขมนกาเลปิ นํ ตเถว โอลมฺพนฺตํ ปสฺสึสุ. นาคราปิ "อยํ ปาโต ปฏฺฐาย เอวํ โอลมฺพนฺโต ปติตฺวา [๔]- นครํ อนครํ กเรยฺยาติ

@๓. สี. อวํสรีโร. ยุ. อวํสิโร. ๔. ม. เอตฺถนฺตเร มรนฺโตติ อตฺถิ. จินฺเตตฺวา นครวินาสภีตา "ยํ โส ยาจติ, สพฺพํ เทมาติ ปฏิสฺสุณิตฺวา อทํสุ. โส โอตริตฺวา สพฺพํ คเหตฺวา อคมาสิ. ภิกฺขู วิหารูปจาเร ตํ คาวี วิย วิจริตฺวา คจฺฉนฺตํ ทิสฺวา สญฺชานิตฺวา "ลทฺธนฺเต พฺราหฺมณ ยถาปตฺถิตนฺติ ปุจฺฉิตฺวา "อาม ลทฺธํ เมติ สุตฺวา อนฺโตวิหาเร ตถาคตสฺส ตมตฺถํ อาโรเจสุํ. สตฺถา "น ภิกฺขเว อิทาเนเวส กุหกโจโร, ปุพฺเพปิ กุหกโจโรเยว อโหสิ; อิทานิ ปเนส พาลชนํ วญฺเจติ, ตทา ปน ปณฺฑิเต วญฺเจตุํ นาสกฺขีติ วตฺวา เตหิ ยาจิโต อตีตํ อาหริ:

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๘๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”