เอวญฺจ ปน วตฺวา "อหํ เอตฺตกํ กาลํ ตยิ สมณสญฺญํ อกาสึ, อิทานิ เต มํ ปหริตุกามตาย ทณฺโฑ ขิตฺโต, ตสฺส ขิตฺตกาลโตเยว อสฺสมโณ ชาโต; กินฺตาทิสสฺส ทุปฺปญฺญสฺส ปุคฺคลสฺส ชฏาหิ, กึ สขุเรน อชินจมฺเมน, อพฺภนฺตรํ หิ เต คหนํ, เกวลํ พาหิรเมว ปริมชฺชสีติ อาห.

สตฺถา อิมํ อตีตํ อาหริตฺวา "ตทา เอส กุหโก ตาปโส อโหสิ, โคธราชา ปน อหเมวาติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนตฺวา ตทา โคธปณฺฑิเตน ตสฺส นิคฺคหิตการณํ ทสฺเสนฺโต อิมํ คาถมาห

"กินฺเต ชฏาหิ ทุมฺเมธ, กินฺเต อชินสาฏิยา;

อพฺภนฺตรนฺเต คหนํ พาหิรํ ปริมชฺชสีติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๘๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”