โส กิร "สมโณ โคตโม อตฺตโน สาวเก `พฺราหฺมณาติ วทติ, อหญฺจมฺหิ พฺราหฺมณโยนิยํ นิพฺพตฺโต, มํปิ โข เอวํ วตฺตุํ วฏฺฏตีติ สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา ตมตฺถํ ปุจฺฉิ. อถ นํ สตฺถา "นาหํ พฺราหฺมณ พฺราหฺมณโยนิยํ นิพฺพตฺตมตฺเตเนว พฺราหฺมณํ วทามิ, โย ปน อกิญฺจโน อคฺคหโณ [๑]- ตมหํ พฺราหฺมณํ วทามีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"น จาหํ พฺราหฺมณํ พฺรูมิ โยนิชํ มตฺติสมฺภวํ,

โภวาที นาม โส โหติ, ส เว โหติ สกิญฺจโน,

อกิญฺจนํ อนาทานํ ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณนฺติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๘๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”