๑๖. อกฺโกสกภารทฺวาชวตฺถุ. (๒๗๙)

"อกฺโกสนฺติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต อกฺโกสกภารทฺวาชํ อารพฺภ กเถสิ.

อกฺโกสกภารทฺวาชสฺส หิ ภาตุ ภารทฺวาชสฺส ธนญฺชานี นาม พฺราหฺมณี โสตาปนฺนา อโหสิ. สา ขิปิตฺวาปิ กาสิตฺวาปิ ปกฺขลิตฺวาปิ "นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺสาติ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ. สา เอกทิวสํ พฺราหฺมณปริเวสนาย ปกฺขลิตฺวา ตเถว มหาสทฺเทน อุทานํ อุทาเนสิ. พฺราหฺมโณ กุชฺฌิตฺวา "เอวเมวายํ วสลี ยตฺถ วา ตตฺถ วา ปกฺขลิตฺวา ตสฺส มุณฺฑกสฺส สมณสฺส วณฺณํ ภาสตีติ วตฺวา "อิทานิ เต วสลิ คนฺตฺวา ตสฺส สตฺถุโน วาทํ อาโรเปสฺสามีติ อาห. อถ นํ สา "คจฺฉ พฺราหฺมณ, นาหํ ตํ ปสฺสามิ, โย ตสฺส ภควโต วาทํ อาโรเปยฺย; อปิจ คนฺตฺวา ภควนฺตํ ปญฺหํ ปุจฺฉสฺสูติ อาห. โส สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา อวนฺทิตฺวาว เอกมนฺตํ ฐิโต, ปญฺหํ ปุจฺฉนฺโต อิมํ คาถมาห

"กึสุ ฆตฺวา ๑- สุขํ เสติ, กึสุ ฆตฺวา ๑- น โสจติ,