๑๙. อญฺญตรพฺราหฺมณวตฺถุ. (๒๘๒)

"โย ทุกฺขสฺสาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ.

ตสฺส กิเรโก ทาโส, อปฺปญฺญตฺเต สิกฺขาปเท, ปลายิตฺวา ปพฺพชิตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. พฺราหฺมโณ ตํ โอโลเกนฺโต อทิสฺวา เอกทิวสํ สตฺถารา สทฺธึ ปิณฺฑาย ปวิสนฺตํ ทฺวารนฺตเร ทิสฺวา จีวรํ ทฬฺหํ อคฺคเหสิ. สตฺถา นิวตฺติตฺวา "กึ อิทํ พฺราหฺมณาติ ปุจฺฉิ. "ทาโส เม โภ โคตมาติ. "ปนฺนภาโร เอส พฺราหฺมณาติ. "ปนฺนภาโรติ วุตฺเต, พฺราหฺมโณ "อรหาติ สลฺลกฺเขสิ. ตสฺมา ปุนปิ เตน "เอวํ โภ โคตมาติ วุตฺเต, สตฺถา "อาม พฺราหฺมณ ปนฺนภาโรติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"โย ทุกฺขสฺส ปชานาติ อิเธว ขยมตฺตโน,