"วิสุทฺโธ วต เม วาโส นิมฺมลํ มํ ตปสฺสินํ

มา ตฺวํ วิสุทฺธํ ทูเสสิ, นิกฺขม ปวนา ตุวนฺติ.

โส ตตฺเถว เตมาสํ วสิตฺวา วุตฺถวสฺโส สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ภิกฺขูหิ "กึ อาวุโส ปพฺพชิตกิจฺจนฺเต มตฺถกํ ปาปิตนฺติ ปุฏฺโฐ, ตสฺมึ เลเน วสฺสุปคมนโต ปฏฺฐาย สพฺพนฺตํ ปวตฺตึ ภิกฺขูนํ อาโรเจตฺวา, "อาวุโส ตฺวํ เทวตาย เอวํ วุจฺจมาโน น กุชฺฌสีติ วุตฺเต, "น กุชฺฌามีติ อาห. ตํ ภิกฺขู ตถาคตสฺส อาโรเจสุํ "ภนฺเต อยํ ภิกฺขุ อญฺญํ พฺยากโรติ, เทวตาย อิมํ นาม วุจฺจมาโนปิ `น กุชฺฌามีติ วทตีติ. สตฺถา เตสํ กถํ สุตฺวา "เนว ภิกฺขเว มม ปุตฺโต กุชฺฌติ, เอตสฺส หิ คิหีหิ วา ปพฺพชิเตหิ วา สํสคฺโค นาม นตฺถิ, อสํสฏฺโฐ เอส อปฺปิจฺโฉ สนฺตุฏฺโฐติ วตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๙๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”